Η Μαρίνα στην οδό Φου Κου
Η Μαρίνα στην οδό Ιωάνου Δου
Η Μαρίνα στο αεροδρόμιο της ιστορίας
χτενίζει με τον Canopus
οπωροφόρα δέντρα
στη πλατεία Κου
και στην οδό Σποράδων

3.4.2014

Διογένης Γαλήνης

Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2012

Γιάννης Σκαρίμπας



ΤΟ ΤΡΑΙΝΟ

Πως ήταν έτσι , πως μου εφάνη
τόσο μελαγχολικό αυτό το τραίνο ,
σχεδόν όλο πηγαίνω , και δε φτάνει ,
σχεδόν ούτε δε φτάνει ούδε πηγαίνω .

Ούτε θυμάμαι πρωί αν ήταν ,
ή νύχτα κι έλαμπε ο δίσκος της Εκάτης
έτσι του μελαγχολικό όπως εκείταν ,
όπως εγώ είμαι χαύνος του επιβάτης .

΄Οπως σχεδόν παιδί - ωραίον όπως
δεν ξέρω τι με πήρε εντός μου - μόνο
καιρός αν ήταν , ή ήταν δρόμος , ή ήταν τόπος
που ταξιδεύει ( σκέφτομαι ) στο χρόνο ...

Κι όπως βροντάν εντός του οι κρότοι
πότε στατό και πότε χωρίς φρένο
με αναφτούς τους φάρους του στα σκότη
άπιαστο , σερπετό και νυχτωμένο ...

Κι όλο κυλάει στου νου τη ρόδα
( σε τέρμα ή σ' επιστροφή ; ή αιωνιότη ; )
κι είναι σαν ανθοστολισμένο με τα ρόδα
τραίνο που μεταφέρνει μου τη νιότη .

Και πάει σαν άστρο κι ως μέσ' σ' ύπνο
κι ούδε ξέρω για να πω αν σε ποίο :
αν μεσ' σε φέρετρο κείτομαι ή σε λίκνο ,
αν είναι τραίνο αυτό κι εγώ τοπίο .

Πάντως και πάει και πάει κι είναι το τραίνο
και πάει μαζί του η ζωή με τα φτερά της
και πάντως είναι περίεργος ως πηγαίνω
περίεργο πάντως ως είμαι του επιβάτης .

<< Αφιέρωμα στον κορυφαίο νεοέλληνα λογοτέχνη και - μένα -
( του ταπεινού ) φίλου μου , στον Νίκο Μαυροσκότη . 
( Χαλκίδα 1974 )  Γιάννης Σκαρίμπας

Γειά σου Μαυροσκότη
Γιάννης Σκαρίμπας


Πνευματική Ζωή τεύχος 169