΄Οταν κάποτε αποδημήσω εις Κύριον
το τριαντάφυλλο-γη θα τραγουδάει
τη χαμένη του Διεθνή.
Εκατομμύρια ΄Αγιοι Εμιγκρέδες θα τραγουδάνε
τη χαμένη τους Διεθνή.
Εκατομμύρια δάκρυα-στίχοι θα τραγουδάνε
τη χαμένη τους Διεθνή.
Κι ο ποιητής με τη γλώσσα -Σειρήνα θα καλεί
εκατομμύρια ΄Αγιες πόρνες να ραίνουν το
σώμα-ποίημα με ανθόστιχους
για τη χαμένη τους Διεθνή.


Γιώργος Βλάχος

Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

Κώστας Ριτσώνης



    4  ανέκδοτα ποιήματα


1

Αυτοί  οι  μαύροι  μετανάστες
έγιναν  νερουλάδες  στην  Ελλάδα

στο  χέρι  έχουν  πλαστικά  μπουκάλια
στο  κεφάλι  ένα  σαρίκι

< για  τον  ήλιο
και  για  το  καυσαέριο >

Πουλούν  νερά  στους  οδηγούς
που  περιμένουν  μες  στη  ζέστη
πότε  θ’ ανάψει  το  φανάρι

τους  δροσίζουν
κι  όλο  μαυρίζουν


2

Πάλι  σφάξαν  τα  πρόβατα
κι  αυτό  το  Πάσχα

Τώρα  η  μεγάλη  σούβλα
σουβλίζει  το  αρνί
Και  η  μικρή
το  κοκορέτσι




3

Χρόνια  λαχταρούσε  αγάπη
η  ανυπόμονη  καρδιά

κι  όπως  λέει  το  παλιό  τραγούδι
έκανε  τικ  τακ
κι  όλο  περίμενε

Όμως  απόψε
τακ  τακ
κάποιος  της  χτυπά  την  πόρτα


4

Τα  ποίηματα  δε  γράφονται
με  παπιγιόν
Πρέπει  να  χύσετε
το  αίμα  σας