΄Οταν κάποτε αποδημήσω εις Κύριον
το τριαντάφυλλο-γη θα τραγουδάει
τη χαμένη του Διεθνή.
Εκατομμύρια ΄Αγιοι Εμιγκρέδες θα τραγουδάνε
τη χαμένη τους Διεθνή.
Εκατομμύρια δάκρυα-στίχοι θα τραγουδάνε
τη χαμένη τους Διεθνή.
Κι ο ποιητής με τη γλώσσα -Σειρήνα θα καλεί
εκατομμύρια ΄Αγιες πόρνες να ραίνουν το
σώμα-ποίημα με ανθόστιχους
για τη χαμένη τους Διεθνή.


Γιώργος Βλάχος

Δευτέρα, 21 Απριλίου 2014

Φίλιππος Κατσίπης



Το Χρονικό της Κατοχής

Οι σιδερένιες γουρούνες φόρεσαν μπότες
και μπήκαν στην Αθήνα
τραγουδώντας ολαρία-ολαρό .
Στον κάμπο είχαν πέσει μαύρα κοράκια .
Βγήκε η Γκεσταπό στην Ομόνοια
κι έκανε τροτουάρ με τη Νίνα του 8 .
Το πρωί , στο προσκλητήριο του Ταξιάρχη
ο Μπόμπιρας δεν έδωσε παρών .
Τον εξετέλεσε πίσω στην Δημαρχία το κουκουτσάλευρο
Τότες ο Τσίλιας έκλεψε τις αχτίνες του ηλεκτρικού
και στόλισε τα μαλλιά του Μπόμπιρα .
Σκελετοί υπαλλήλων συνόδευσαν την κηδεία του
φορώντας το φωτοστέφανο του Τσολάκογλου .
Η λιμουζίνα του Δημάρχου μετέφερε
το Μπόμπιρα στο λιμάνι της Αθανασίας .
Ο Τσίλιας πήρε δυο μερίδες ψωμί  στου Μέντζου
και προσευχήθηκε για τη ψυχή του Μπόμπιρα .
Είταν τότες που έβγαλα ψεύτικα δελτία
και πουλούσα τσακουμακόπετρες κάνοντας αντίσταση .
Στη οδό Σοφοκλέους οι συνταξιούχοι πουλούσαν
για δυο οκάδες λάδι τόνειρο της αγάπης τους
δυο χρυσές βέρες .
Ο χάρος έπαιζε πασέτα τις ψυχές μας ,
στην οδό Αθηνάς ο Φρίτς πουλούσε κονσέρβες
κι ' οι ΄Αγγλοι άναβαν πολυελαίους στο Χασάνι .
Την Αθήνα σκέπαζε πικρότατο κρύο .


σ . - 337 -