΄Οταν κάποτε αποδημήσω εις Κύριον
το τριαντάφυλλο-γη θα τραγουδάει
τη χαμένη του Διεθνή.
Εκατομμύρια ΄Αγιοι Εμιγκρέδες θα τραγουδάνε
τη χαμένη τους Διεθνή.
Εκατομμύρια δάκρυα-στίχοι θα τραγουδάνε
τη χαμένη τους Διεθνή.
Κι ο ποιητής με τη γλώσσα -Σειρήνα θα καλεί
εκατομμύρια ΄Αγιες πόρνες να ραίνουν το
σώμα-ποίημα με ανθόστιχους
για τη χαμένη τους Διεθνή.


Γιώργος Βλάχος

Τρίτη, 22 Απριλίου 2014

Νικηφόρος Βρεττάκος

 
 

 
 
 Otto Nagel : ΄Ανεργοι στα φιλανθρωπικά άσυλα .
 
ΑΝΕΡΓΟΙ
 
Του εργοστασίου η πόρτα είναι από σίδερο . ΄Εχει
στο μέσο δυο κάγκελα . Πίσω απ' τα κάγκελα
δυο μάτια που σφάζουν . Ο επιστάτης κοιτάζει
την ουρά των ανθρώπων που στέκονται απ' έξω -
μια σειρά σταυρωμένα χέρια και πρόσωπα .
Κάνουν μια κίνηση όλοι μαζί ,
στυλώνουν τ' αυτιά , κρατούν την ανάσα ν' ακούσουν .
<< Μεσημέριασε . Ο κύριος διευθυντής δεν θα ρθει .
Αύριο πάλι . Πρωί . Πιο πρωί >> .
Και φεύγουν σκυφτοί . Περπατώντας , κοιτάζουνε γύρω τους ,
σα να ψάχνουνε όχι να ψάξουν για τίποτα .
Να ρίξουν τα χέρια τους .