΄Οταν κάποτε αποδημήσω εις Κύριον
το τριαντάφυλλο-γη θα τραγουδάει
τη χαμένη του Διεθνή.
Εκατομμύρια ΄Αγιοι Εμιγκρέδες θα τραγουδάνε
τη χαμένη τους Διεθνή.
Εκατομμύρια δάκρυα-στίχοι θα τραγουδάνε
τη χαμένη τους Διεθνή.
Κι ο ποιητής με τη γλώσσα -Σειρήνα θα καλεί
εκατομμύρια ΄Αγιες πόρνες να ραίνουν το
σώμα-ποίημα με ανθόστιχους
για τη χαμένη τους Διεθνή.


Γιώργος Βλάχος





Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κούρος κείμενα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κούρος κείμενα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα, 11 Μαρτίου 2013

Κώστας Ταχτσής



ΚΑΦΕΝΕΙΟΝ  '' ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟΝ ''

ΚΙ' ΑΛΛΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

( CEUVRES POSTHUMES )




Το φέρετρο σπάει από τον εντεταλμένο Αστυφύλακα . Ο Νόμος είναι Νόμος .


Φωτογραφία , Κώστα Αναγνωστάκη

<< Λοιπόν γελώ πολλές φορές κλαμώντα
τους με μισούσι να γελούν θωρώντα... >>


Δεν με σκοτίζει τι θα πουν πια ή τι θα πω
κι 'αν επιστρέψεις σύντομα απ'το ταξίδι αυτό
που πόσο ακόμα θα κρατήσει
θα βρεις έναν Ταχτσή
ελλαττωμένον κατά το ήμισυ

εσού απόντος
ήρθαν δίσεκτες χρονιές
δριμύτερους χειμώνες κανένας δεν θυμήθηκε -και όχι
απ'τη συνήθη εξιδανίκευση του παρελθόντος

τα μάτια μου τα χάρισα για να μπολιάσουν καστανιές

<< Θυμάμ'εκείνη τη βραδυά 
που βγήκαμ'απ'το σινεμά ... >>

στάθηκες και μ'αγόρασες ένα χωνάκι κάστανα ...

εκείνοι που μ'αγάπησαν δεν τραγουδάνε πια

τι ησυχία που ακολουθεί
πάντα
το χέρι ή το μαχαίρι

δεν ξέρω αύριο τι μας περιμένει 


ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΣΙΓΩΤΕΡΑ , ΕΙΝ' Η ΩΡΑ ΠΕΡΑΣΜΕΝΗ

συγγνώμην σας ζητώ , ώ συγγνώμην
μα σ'έναν τόπο σαν κι'αυτόν -καταλαβαίνετε ...
είν'το βραδάκι έτσι γλυκό !
σφύριζα κάποιο τραγουδάκι , και σκεπτώμουνα -

πως όλα πια τα βάλαμε στο υποκοριστικό

μα έχουν κι'οι νεκροί κάποιο σκοπό !
πρόσεξε κύριε -σας προειδοποιώ !

συγγνώμην - ήθελα να πω αυτός ο λόφος πέρα και από το κίτρινο
φεγγάρι από πάνω του -

στις στέγες των σπιτιών παραμονεύουνε
ώρα την ώρα , οι Σειρήνες , να περάσει
ο Οδυσσέας στο αεροπλάνο του

κι'αυτό σωστό , κι'αυτό πολύ σωστό
το είχα προς στιγμήν ξεχάσει
μα σ'έναν τόπο σαν κι'αυτόν ! -
σας καληνύχτισα λοιπόν


πηγαίνω τώρα στο '' Βυζάντιο '' να σιωπήσω
σας το υπόσχομαι : ποτέ , ποτέ πια δεν θα τραγουδήσω
θα κάτσω σ'ένα τραπεζάκι 
και θα ζητήσω από τον Μπάμπη ένα νεράκι

τώρα
το τάβλι και τα πούλια
ο Αυγερινός , ο Θόδωρος κι' ο Χρήστος

γειά σας !

ά ,τέρατα
τα χείλια σας και τα κατάμαυρα μαλλιά σας !
δεν θέλω πια να μου μιλάτε
το βλέπω : μ 'αγαπάτε , μ'εκτιμάτε
προωθείτε τα συμφεροντά σας

ά πουλημένοι !
έναν καφέ -ένα πουκάμισο -ευχαρίστως !
μα είν' η καρδιά μου αλλού δοσμένη

κι' όμως το ξέρεις
ότι σε λίγο θα κυλήσεις
σαν την μπαλίτσα του μπιλιάρδου
το ξέρω
θα ρίξω πάλι ζάρια και θα φέρω -

ΣΙΩΠΗ !

την ημέρα των νεκρών -

καλά - θα πάψω
τώρα το βλέπω καθαρά : ό,τι κι'αν γράψω
δεν ωφελεί πια
ό, τι κι'αν κλάψω

τι ησυχία  που ακολουθεί
πάντα
το χέρι ή το μαχαίρι

μονάχα ο Ιωσήφ
απάνω κάτω
αδημονεί

βρήκαμε ψύλλους μεσ'στη φάτνη

υπομονή
η ώρα του είναι :όπου νάναι θα φανεί
ο μέγας  σοφιστής μας : είναι ή όχι
απατεών
θα τον ρωτήσουμε , ο συντάκτης
του ωροσκοπίου στη '' ΒΡΑΔΥΝΗ '' ...
τι ησυχία

και μόνο το '' Βυζάντιο '' ξαγρυπνεί
σαν ένοχη συνείδηση

αυτή η φοβερή μανία της αυτοκρατορικής -
θέλω ναπω : ΑΥ-ΤΟ-ΚΑ-ΤΑ-ΣΤΡΟ-ΦΗΣ

θα βγάλω μια φωτογραφία της στιγμής

καρδιά !
ποτέ δεν είχες φωτογένεια

μα τώρα πια δεν έχει σημασία

λίγο νεράκι φέρε μου βρε Μπάμπη -όχι υγεία

μάθετε ν'αποφεύγετε τους διανοούμενους

αυτός εδώ είν 'ανδροπρεπής και μουσικοσυνθέτης
του λόγου του πρώην ποιητής
νυς χαρτοκλέπτης

α , λεονταράκι μου , ήσουνα , λέει κομμουνιστής
μα υπέγραψες δήλωση


ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ΦΟΒΟΥΜΕΝΟΥΣ

μ'έπιασε πάλι εκείν' η ζάλη
κάτι στο χέρι δόστε μου , κάτι στο χέρι
να μη αρπάξω την καρέκλα απ'το ποδάρι
και του τη φέρω στο κεφάλι

μη με κτυπάτε


ΣΑΣ   ΣΥΧΑΙΝΟΜΑΙ


τιποτα πια μη με ρωτάτε
δεν ξέρω αν θα ξανάβγει το φεγαρι
έχω κομάρα -κι 'είν 'αργά

θα φύγουν ένα ένα τα γκαρσόνια

ο ιδιοκτήτης να κατεβάσει τα ρολά

τι ησυχία που ακολουθεί
τι ησυχία ...

κι'αυτό το Σύνταγμα
σα να μην είναι πια πλατεία .




Ο Χρηστάκης την ώρα που αφίνει το καπάκι του φέρετρου του Βυζαντίου . 
21 Αυγούστου 1971 ώρα 2 μετά τα μεσάνυχτα .

Φωτογραφία , Κώστα Αναγνωστάκη

Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2012

Σπύρος Βέργος




Α Ν Ω Ν Υ Μ Ι Ε Σ


ΛΟΝΔΙΝΟ 1970

<< είδωλα έκμάτοντα τον τύπον του σώματος >>

Α

Αδελφέ μου
Για μια φορά ακόμα
Θα πιούμε κρασί
Μούστο απ'το αίμα των ματιών μας
Κοντά στους φίλους
Με τις σφαίρες στα στήθια
Θ'αγκαλιάσουμε τις σκιές
Των εξορίστων του κόσμου μας 

Κ

Πέντε χασάπηδες
Κάλεσαν σύσκεψη με μισθοφόρους
Βιομηχανίες παστεριώσεως γλώσσας
Κύριε υπουργέ
Η εκπαίδευση χωλαίνει
Χωρίς ιδιαίτερη κατηγορία κρεμάστηκε
<< ΄Ολοι μεσ'στο σύστημα πεθαίνουν >>
Είχε πει
Κάποιο βράδυ αναμνήσεων
Γυναίκα
Δυο παιδιά
Βραβείο για την περσινή θλίψη
Αυταπάτες μιας πειθαρχικής ελπίδας
Για το πλήθος που δραπέτευσε
Απ'τα υπόγεια
Και τους διαδρόμους των γραφείων
Δικηγόροι
Συμβόλαια
Χαμόγελα
Οι έμποροι μέτρησαν την είσπραξη
Και μίλησαν για τις τιμές του λαδιού
Τη λίρα
Τον εχθρό
΄Ωρα δώδεκα μεσημέρι
΄Αχνιζε το αίμα στο δρόμο
Κρυμμένες καρδιές
Πίσω απ'τα μεγάφωνα
Φώναξαν για αδικία
Και δικαιοσύνη
Το πλήθος θριάμβευε απρόσωπα
Με σκουριασμένα χνώτα
΄Οταν η ζωή
Μισθώνη τη ζωή
Δογματίζοντας για την ευτυχία
Ανάγλυφη μνήμη
Για τους φίλους που χάνονται αιώνια


ΚΒ

Πρώτο μάθημα υποταγής
Η ελπίδα
Καταχωρημένη στα μητρώα της απουσίας
Δεύτερο μάθημα ηθικής
Ο σκοπός
Φρουρός της επιθυμίας και του ονείρου
Τρίτο μάθημα λογικής
Ο θάνατος
Η πρώτη αρχή που αρνείται το τέλος

Πωλείται η σκελετωμένη αδιαφορία
Και τα σπίτια γέρνουν θλιμμένα
Κόπιες αυτοδικίας
Επαναφορά στην εξουσία των νεκρών
Μέσα σε κοινωνίες
Ντυμένες το πέπλο του νόμου
Και όρκους ενοχής


ΚΔ

Ποια θυσία
Και ποια η εγκατάλειψη
Ο κύριος Χ
Χρηματιστής πτωμάτων
΄Εδωσε παράσημα σ'όλους
Στρατηγούς
Φρόνιμους λογοτέχνες
Ανίκανους επαναστάτες
Ποια η θέση
Και ποια η αντίθεση
Τα σπλάχνα της Ιφιγένειας
Φωτίζουν της δικαιοσύνης το πρόσωπο

΄Επεξαν σκάκι
Ψάχνοντας λογική στη συνείδηση
Ρεν
Ρουά
Αποτυχία


ΚΣΤ

Η αλήθεια
Μεγάλο στόμα Ερινύας
Φυματικός καθρέφτης της πολιτείας
Που δεν έχει παρόν
΄Ενα πρισμένο μέλλον 
Σκόνη
Στα βλέφαρα του νυκτερινού διαβάτη
Παφλασμός απ'το αίμα
Των νεκρών που θα'ρθουν
Τραύματα
Για τη σκοριασμένη σάρκα
Που έμεινε μόνη
Με τον απόηχο της μνήμης

Ο καθένας εξουσιάζει την ψυχή του
Και πεθαίνει
Ανίκανος  να γεράση αυτοδύναμα
Με την απουσία
Και μουχλιασμένα φίλτρα αγάπης
΄Ενας θάνατος από καθήκον
Για κάθε  αυλάκι  πίκρας


Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2012

΄Ερση Λάγκε


Σ  Π Α Λ Α Θ Ρ Α


Ο .Υ .Ν .Ε . Σ . Κ. Ο .
Ν . Α .Τ .Ο
Ο . Η . Ε
Ε . Σ . Σ . Δ .
U . S . A .
D . D . T .
D . D . T .
D . D . T .
Τι έφταιγε το  D . D . T . ;
επειδή βρέθηκαν ελάχιστα ίχνη του
στους πιγκουίνους της Αλάσκας ;

Hexachlorophen
σε σπραίυ αποσμητικά
σκόνες καθαρισμού
εγκεφαλίτιδες
παράλυση .

P . S . B . μαλακώνει τα πλαστικά
περιτυλίγματα τυριών
πιάτα 
ποτήρια
θήκες κραγιόν
Glomerulonephritis*
συκώτι
όγκοι .

Contergan
τ'ακέφαλα παιδιά
ακόμα ζουν .
Musin χάπια αδυνατίσματος
εναντίον της πείνας
υπερπίεση πνευμόνων
η πρόγνωση μοιραία .

Κυρίες μου και κύριοι
το πρόγραμμά μας ετελείωσε
θα μας ακούστε πάλι
αύριο το πρωί .
Καληνύχτα σας .


Ι

80.000 εργάτες
στους μοχλούς
στις ρόδες
οκτάωρα
πενταήμερα εβδομάδας
κοινωνικές ασφαλίσεις .

80.000 εργάτες
μέσα στο σάλο
τις καπνοδόχες
να μην υπάρχει ουρανός
χωρίς σύρματα
πουθενά δέντρο
πουθενά γαλάζιο
πουθενά χώμα
(( Δυο πήχεις μπετό
θα με σκεπάσουν )) .
9.000.000
πλαστικά κουτιά την ώρα
στην κατανάλωση .

ΙΙ

80.000 εργάτες
οι καπνοδόχες να βράζουν
φωτιές
τσιμπίδες
συνθετικές ύλες
ρευστές
καυτές
μηχανήματα να γυρίζουν
βρυχηθμοί
πλαστικές στάχτες
βουνά ολάκερα
να τριγυρίζουν τις μάντρες
να μη φυτρώνει δέντρο
να μη σποριάζει λουλούδι .

80.000 εργάτες
να καταστρέφουν
9.000.000 κουτιά
μετά την κατανάλωση .


*Glomerulonephritis : ελλην . Σπειραματονεφρίτις

Τα ΣΠΑΛΑΘΡΑ είναι το πρώτο βιβλίο
της Κας ΄Ερσης Λάγκε . ΄Εχει περιλη-
φθεί στην Ανθολογία του Αποστολίδη
και στο περιοδικό ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ .
Ζωγραφίζει , πρόκειται να εκδόσει
σύντομα μια νουβέλα και διηγήματα .

Γιώργος Τζωρτζάκης


Είδα τον χάρο ζωντανό
κάλπαζε , Καβαλλάρης
μπρος από τα άρματα στο Αλαμέιν
μπρος απ'των Καρχηδόνιων τους Ελέφαντες
στα τείχη της αιώνιας πολης
στην Λέοπολντς-Βιλλ , στο Λάο-μι
στο Ντιέν-μπιέν Φου
Τσέτης ντυμένος στο Ισμήρ
στον Καύκασο Ουσσάρος
στην Ουκρανία Κοζάκος
στο Μαρακές Ζουάβος .
Καθολικός τη νύχτα του Αγίου Βαρδολομαίου
σαρκαστικά γελούσε μακελλάρης .
Είδα τον χάρο ζωντανό
πεζός σερνοπατούσε
στις Σιβηρίας τις στέππες
στις Γουιάννας τα κάτεργα
στα ερείπια της Βαστίλλης
στου Μισσούρι και του Μισσισίππη τις
φυτείες
στα 1864 στη Λουιζιάνα
του Στρατηγού Λη εφόραγε στολή
στα Καλάβρυτα , στο Πακιστάν , στη Μπιάφρα
στης Γαληνότατης δημοκρατίας τις γαλέρες .
Σε σοφρωνιστικά απρόσωπα ιδρύματα
και σε λευκά θεραπευτήρια νοσηλείας
να περπατεί κουράστηκε και να καλπάζει
Κουράστηκε σ'όλη τη γη να τρέχει
μήπως κι'αποστάσει
μια νύχτα μπήκε σ'ένα BAR
είδε νεκρούς τους ζωντανούς
φοβήθηκε και βγήκε



Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

Φώτης Κωστόπουλος





΄Ενα '' σονέτο ''  του Φώτη Κωστόπουλου για την '' Αμφισβήτηση ''


Ρηχός καημός το πέλαγος βιγλίζει
κι όλοι δειλοί γι'αστροφεγγιά μιλάνε 
συμβιβαστήκανε προχτές και πάνε
νεκροπομποί σε γάμο για το ρύζι ...

Πουλιά κι 'ορίζοντες του Νότου γκρίζοι
σε βρήκανε ξενύχτη , Μαγγελάνε 
του στοχασμού γιδόζευλα κρεμάνε
Και η Κλειώ στερνό τους μετερίζι ...

Μικροί η σοδειά και ξίκικα τα ζύγια .
Του στέρφου λόγου κάψτε τους τιτλούχους !
Ξημέρωσαν του Νου τα μαρμαρύγια !

Ας λείπουν οι καντάδες μεταξύ μας
αμφισβητώντας τώρα τους ευνούχους ,
διαιωνίζουμε την υπαρξή μας ! ...


Μάης 16 . '71