΄Οταν κάποτε αποδημήσω εις Κύριον
το τριαντάφυλλο-γη θα τραγουδάει
τη χαμένη του Διεθνή.
Εκατομμύρια ΄Αγιοι Εμιγκρέδες θα τραγουδάνε
τη χαμένη τους Διεθνή.
Εκατομμύρια δάκρυα-στίχοι θα τραγουδάνε
τη χαμένη τους Διεθνή.
Κι ο ποιητής με τη γλώσσα -Σειρήνα θα καλεί
εκατομμύρια ΄Αγιες πόρνες να ραίνουν το
σώμα-ποίημα με ανθόστιχους
για τη χαμένη τους Διεθνή.


Γιώργος Βλάχος





Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Tristan Tzara. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Tristan Tzara. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 18 Μαρτίου 2014

Tristan Tzara


Η ΤΥΞΙΣ  ΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

μια χαρά ένα μέλλον
όλα ειπώθηκαν πάνου στη κλάρα
ο σάλος του πλοίου θαν το πάρει
το χαμόγελό σου κλεμμένο σαν τον άνεμο

τα μάτια τα πιο αγνά κι' οι ματωμένες μέρες
όταν ανοίγω το στόμα μιλάς
κι η ίδια τραγουδιέται πολύ πιο ψηλά
εκεί που δε φτάνει να πιης

να γελάς να γελάς μεσ' τη γη
παιδιάστικα χρόνια να διασκεδάζουν τα δάση
κι οι βουβές εμπιστοσύνες
όπου πνίγηκε το στόμα σου για μένα


Μετάφραση : ΣΤ . Ν . ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ

Υψιλον : Tristan Tzara / Ο Υπερρεαλισμός
και ο μεταπόλεμος